Een nieuw levensjaar, een nieuwe blog.

Ons tsjieka Céline loopt een kwarteeuw op deze aardbol rond!

*smijt confetti*

*blaast ballonnen op*

*zet mexican wave in*

*zoenen*

*lekskes van Renee*

Pakt maar ui ge-weet-wel-welk-ne frak van de kapstok en loat ui moar ne kjiè goe goan!

Na een goeie 2 maand groeien, zijn moeders frou-frou-knipmanoeuvres, quasi opnieuw volledig hersteld ;)

 Juni

Augustus

Renee kan sinds kort – om de één of andere reden – mega boeren laten, maar echt zo van "beeeeeeeeur". En te bedenken dat we "vroeger" soms meer dan een uur moesten zitten wachten op zo een mini-landbouwerke, nu gaat dat dus héél vlotjes ;)

En ook nog… scheten! Maar echt zo van die knallers, die je precies enkel verwacht uit een mens van 80 kilo ofzo, heel grappig, en dan kijkt ze zo met een gezichtje en ogen à la “Did I do that?”, grappig, en vooral die eerste scheet van de dag, ’s morgens (nog voor ons ontbijt, op een nuchtere maag dus), bij het afdoen van haar nachtpamper, net wanneer die beentjes in de lucht liggen "ppppppprrrrrrrrtttttttttttt", smakelijk, heel smakelijk. J

Bedankt aan de mensen die meeleefden met mijn zeer traumatisch Lijn-avontuur (gebt de karakters goed gelezen Steven ;p), het is bijna verteerd, dus hopelijk blijven er geen te grote psychische letsels over…

Dit gezegd zijnde: we kunnen weer groenten en fruit eten en melk bewaren en ongestoord Melo-Cakes stockeren!!! Ahja, want onze nieuwe frigo werd gisteren geleverd.Volgens tinternet zouden ze dus komen tussen 13u en 15u, stom moment dus, maar wel nog tijd genoeg om alles te ontdooien (het diepvriesvakje bestond namelijk van boven tot beneden volledig uit ijs). Kwart voor acht (!) gisterenmorgen gaat F.’s GSM, niet zo bijzonder, want zijn GSM gaat nogal dikwijls, maar nu was ‘t: “ ’t Is hier Vandenborre, we komen uw koelkast leveren tussen 10u en 12u.” Dooow! Wel grappig, ’t eerste wat F. zei na het leuke gesprekje: “Allez, diene mens zegt nu niet eens zijn naam of goeiemorgen of zo”. Ha, F. begint precies mijn beleefdheidsverwachtingen over te nemen ;) Soit, dat onding moest dus nog ontdooid worden, deurtje proberen opentrekken,  houten lepel ertussen gestoken, kom warm water ondergezet en uiteindelijk… de haardroger gepakt. F. zoals een echte kapper beginnen drogen en tegen 10u was alles in orde en stonden ons twee frigootjes in de gang te wachten tot ze zouden geruild worden voor ons nieuw frigootje. Om 11u45 waren ze hier…

En nu staat ons (witte product) Proline frigootje van Vandenborre-uw-akte-van-vertrouwen hier te blinken in onze keuken. Leuk!

P.S.: Hooh, en nu liggen er vier Magnums “Ecuador Dark” te blinken in ons diepvriezerke.

Hier was deze morgen ongelooflijk WOEHOE fantastisch WOEHOE superleuk WOEHOE nieuws te lezen!!!

Van ons drietjes aan jullie drietjes een héél dikke proficiat en keep us posted! :)

P.S.: Als ik me niet vergis, was ik - lang geleden - gepland voor de 28ste februari, ook in een schrikkeljaar, een extra spanningselement dus :)

We zitten met een frigo-probleem. Ons twee oude (kot) frigootjes zijn het aan ’t begeven. T.t.z., mijn frigootje is al enkele weken dood. F.’s frigootje overleeft nog net, het vriesvakje is wel al volledig kapot, met als gevolg dat het frigootje constant vol water staat. Constant druppels op mijn Melo-Cakes EN DAT KAN NIET ZIJN! F.’s frigootje staat ook op mijn dood frigootje en om de één of andere onverklaarbare reden, schiet F.’s frigootje er de laatste weken soms af, die pootjes schieten naar de zijkant en dan valt den bovensten er telkens net niet volledig af.

Tijdens ons verlof hebben we dan maar de heel emotionele beslissing genomen om euthanasie toe te passen op F.’s frigootje. Naar Vandenborre getrokken en daar een vervanger voor onze twee beestjes gezocht die dat ene jaar nog zou moeten overbruggen. Eén besteld met een apart deurtje voor het vriesvak, zal misschien iets langer meegaan dan. Morgen komen ze ons nieuw vriendje leveren (en nemen ze hopelijk onze twee wrakken mee). Net gekeken op tinternet, ze komen nu toch wel net tussen 13u en 15u, zo midden den dag en dat het nu morgen net één van de weinige vrije weekenddagen is die we in lange tijd weer zullen hebben. Damn.

Gisterenavond een Irish Pub-date met K., mijn o.a. Kookcursus voor Beginners-vriendinnetje J

Makkelijkst is om met de tram te gaan. Gewoon opstappen op de K. Albertbrug en afstappen in de Zonnestraat. Oorspronkelijk afgesproken rond 20u30, K. had een kwartiertje vertraging in haar schema, geen probleem, ideaal om de etalages in de Veldstraat te bekijken. Opgestapt om 20u09 (tram 22). Een oudere, mannelijke bestuurder, die ofwel 1) zich beter op pré-pensioen zou laten zetten, ofwel 2) slechtgezind was omdat hij “de laten” had, ofwel 3) ’s middags een slecht broodje préparé had gegeten…

Ik: Goeienavond, ticketje voor 1 persoon aub (stuk van € 2,00 vast).

Hij: (Wat? De mensen aankijken? Bahnee gij, gewoon door de voorruit blijven staren) Als ge nu nog nie weet da ge ui ticketse an dienen automoat moe keupn!

Ik: Excuseer? (door dat glas ertussen en zijn nogal redelijk Gents accent had ik het niet zo heel correct begrepen dacht ik)

Hij: (herhaalt zijn zinneke)

Ik: Oh ja, sorry, ja, is al een tijdje geleden dat ik nog met de tram gereden heb… (‘k Wou er dan nog bijzeggen, dat ik nergens iets gelezen/gehoord had dat je nu nooit meer een ticket op de tram kunt kopen?)

Hij: Ge kunt an de volgende halte afstapn en doar an dienen automoat ui ticketse keupn!

Ik: Euh… (Oh en diene mens had zoveel chance dat ik al gans de week heel moe loop, anders had ik er wel 't één en 't ander uitgefloept).

Rijdt hij nu toch wel niet door en stopt hij nu toch wel niet speciaal aan die volgende halte alleen voor mij om dààr mijn ticket aan die automaat te kopen??!!?? Hoe belachelijk en onbeleefd is dat nu niet!

Ik: Bedankt voor uw vriendelijkheid mijnheer, maar ‘k zal de rest wel te voet afleggen!

Baf. Deur toe. Tram weg. E*kel! En aangezien het toch nog lang niet donker was, niet regende en ik geen hakken aanhad, ben ik maar te voet richting Irish Pub getrokken. Nèh! Moest ik zo onvriendelijk zijn op mijn werk…?! En dan willen ze dat de mensen hun auto meer thuis laten en meer gebruik maken van het openbaar vervoer, plezant alleszins.

K. raadde me aan om eens te reclameren bij De Lijn, ha, en omdat ik nu toch thuis ben vandaag, ga ik mij daar eens ferm mee bezig houden se!

En ’t toppunt van al, rond 22u30 neem ik terug de tram van de Zonnestraat naar de K. Albertbrug, is ’t wel niet weer diezelfden trambestuurder zeker! Ondertussen had ik K.’s ticketje gekregen, want ‘k was het natuurlijk wéér vergeten dat je dit moet “keupn an dienen automoat”.

Droom droom droom

Moeder en dochter

Met E. en A. (die voor enkele jaartjes Ecuadoriaans meisjes gaan versieren is)

Handoplegging door M.

Njam njam njam

Met K. (°18-08-2005), die dus exact één jaartje ouder is dan ons miss, Renee zal nog ferm mogen eten (én wat zon meepikken ;p) om K. te evenaren binnen een jaartje

Smaail

Knuffelen met speelkameraadje M.

Met dank aan Hilde voor het leuke beeldmateriaal :)

Op acht minuten van appartement naar crèche.

En net iets langer van crèche naar werk.

Zien wat het vanavond geeft, maar voor mijn part, mag het altijd vakantie zijn op de wegen.

Terwijl het vorig jaar op dit moment één van de rotste periodes ooit was (niet door het platliggen,want dat was gelukkig al achter de rug), is het dit jaar een superperiode. Dit jaar wordt er me niet gevraagd om mijn levenslange overtuigingen en principes overboord te gooien, zo zonder boe of ba, gewoon wegsmijten, niet omdat ze slecht zijn, neenee, gewoon “omdat ze abnormaal zijn en niet van deze wereld en getuigen van een niet-opgevoed leven”. En die overtuigingen zouden er dan nog eens voor zorgen dat ons miss minderwaardig zou zijn met het nodige gepest gans haar leven. U fronst uw voorhoofd en denkt waar hàlen ze het? Tja, wij vorig jaar ook.

(…)

Neenee, niks van dit alles tijdens de o zo leuke maand augustus dit jaar. Dit jaar schijnt de zon, letterlijk en figuurlijk. Augustus bestaat dit jaar uit genieten van Renees ontwikkeling die zó vlug gaat: dada wuiven, bravo klappen, draaien met de handjes, op en neer wippen op muziek, tout court mega show geven, schaterlachen, lief doen, redelijk wat knuffelen, af en toe passend en bewust “mama” zeggen, thuis gevecht met eten voeren, in de crèche gelukkig niet, oorlogske voeren met Wannes omdat zijn tuutketting nu net ietske leuker schijnt te zijn dan de hare, toch de confrontatie met gras durven aangaan, een heel grote voorliefde vertonen voor stereo, tv, Xbox, afstandsbediening, laptop en GSM, zich rechttrekken en al vasthoudend wat stapjes verzetten, haar vierde tand (2^de snijtand bovenaan) laten doorkomen (ow god, de Verhofstadt-look is precies in the house), haar haar laten groeien, frou-frou in een staartje dragen en dan hopelijk binnen een paar maanden een leuk carrétje hebben, enzovoort enzovoort, …

En alle verpesters, stokers en jaloerse, narrow-minded individuen gewoon compleet opzij laten liggen. Nèh! Life can be great!

Voor ons start een nieuw jaar al enkele jaren op 1 augustus. Dus morgen mogen we “Gelukkig Nieuwjaar” zeggen, woehoe J Op één augustus startte F. namelijk zijn opleiding, dus rekenen we meestal van 01/08 tot 31/07 van het volgend jaar, handig niewaar ;) En morgen is het dan nog een speciaal Gelukkig Nieuwjaar, F.’s laatste jaar begint en dan zit het er – op 31/07/08 – op.

Nog één jaartje van de vijf en daar ben ik nu toch echt wel een heel klein beetje ongelooflijk trots op, op die uithouding, inzet en wilskracht. Goe gedaan maat! In dat jaartje “alleen nog maar” een eindexamen afleggen, een huis zoeken, banken afschuimen, verhuizen en nog zoveel meer spannende dingen. To be continued.

En ons verlof is gedaan, bleit, snif, bleit! Twee weekjes is eigenlijk relatief weinig als je dat zo bekijkt in verhouding tot het aantal dagen werken op een jaar en dan nog zeker voor de papa des huizes, maar soit, we hebben het toch gehad niewoar. Een verlof zonder reis is – euh – anders dan een verlof met reis en een verlof met uitslapen tot rond een uur of zeven is ook iets anders dan tegen ten elven in uw bed kunnen blijven liggen, maar ’t was toch plezant, heel plezant zelfs!

Gewoon iedere dag samen kunnen ontbijten, lunchen en avondeten is op zich al een Fata Morgana-ster waard en we hebben ook nog Brugge bezocht, de Gentse Feesten overdag, op huizenjacht geweest (zelfs een huis met “1001 mogelijkheden”, ahum…), opa’s verjaardag gevierd (hiep hiep hiep!), Bokrijk (speciale beesten gezien!), de Gentse Feesten met de Chicas tot een uur of vier ’s morgens (net niet platgedrukt geweest, tot tweemaal toe, aan Milow en op den tram, dank u dikke, zwetende, stinkende mijnheer met uw broodje! * bweurk *), Knokke (goedkope kinderboekjes gevonden), BBQ bij P. en E. (zoals altijd, héél plezant), Makro, pediatersbezoek, verdwaald in Wijnegem-shoppingcenter, de intentie gehad om de 12 km-wandeling te doen in Damme (na – euh – anderhalve km teruggekeerd en dan maar nen coupe Brésilienne gaan eten, véééél plezanter) en vandaag afgesloten met een echte Chica-dag en uiterst verzorgde BBQ! (danku mama en papa van Pruts! Oh en danku Pruts ! ;p).

Kan het nog schoonder? Bah nee!

Renee weet al heel goed waar ze mag aankomen in de living en vooral waar ze niet mag aankomen, verboden terrein is de stereo, cd-rek, Xbox (dat is een « nee » door papa), wijnrek, boekenrek, stopcontacten, … aan de parket kan ‘t kind niks doen, ‘t is een strontparket, de vorige huurders hebben er nooit naar omgekeken, waardoor die 7684689709702 latjes nu praktisch allemaal losliggen. Van zodra ge er wat met klamme voetjes en/of handjes aankomt, hebde * floep * een latje mee, wreed ambetant, zeker voor een kruiperke.

 

Tijdens onze laatste consultatie bij de pediater hadden we het nog eens over Renees eetmanieren. Haar flesjes (’s morgens, rond 18u-19u, rond 22u-23u) gaan er nu (gelukkig) vlot in, zo een 240cc ongeveer, wat prima is. Maar haar groentepap en vooral fruitpap… om horendol van te worden. We bieden haar telkens 200 gram aan en die raakt bijna nooit op. Soms (lees: nogal dikwijls) “staakt” ze al na 4-5 lepeltjes, interesse is weg, beginnen neuten, soms krijsen, hangen in de stoel, hand in de mond, lepel wegslaan, eten uit mond laten vallen, bavet proberen afdoen, enz… enz… De eetmomenten verlopen hier dus altijd stresserend, niet alleen voor haar, maar ook voor ons. Plezant is echt wel anders. Een kind (baby) hebben die niet graag eet, is niet zo leuk om het redelijk zacht uit te drukken. En okee, we weten ook wel, ze is zo goed als altijd content, lacherig, gelukkig, aandachtig, actief, met momenten superactief, … ze is mager, maar ja, bij volwassenen bestaan er nu eenmaal ook heel magere, magere, “gewone”, dikke en heel dikke mensen, so be it.

De pediater raadde ons aan om haar fruitpap eens te vervangen door gewoon een stuk fruit in kleine stukjes te snijden, het haar zelf te laten nemen en haar niet langer dan 15 à 20 min. aan tafel te houden. Op de blog van deze twee knappe mannen las ik vandaag net over de Rapley-methode. Of de kinderarts’ advies hierop gebasseerd is weet ik niet, maar kom, aangezien het heel belangrijk is om altijd naar een dr. te luisteren ;) hebben we dit vandaag dus maar eens gedaan.

Een kiwi in ontelbare stukjes gesneden, in een tupperwarepotteke gedaan en Renee laten doen… gans de kiwi werd opgepeuzeld! Wat me toch ook niet zo simpel leek om die kleine, glibberige stukjes kiwi uit dat potje te pakken, maar het lukte dus. En in een opperbeste stemming! Zonder gejengel, zonder getrunt, zonder uitspuwen.

 

Soms smaakte het wel een beetje zuur ;)

 

 

Als dessert nog een halve betterfood...

 

...waarbij er zelfs kon worden geschaterlacht J

 

En al die vitamientjes zorgen voor sterke beentjes!

 

Nooit zou ik de tv gebruiken als ”babysit” of als middel om mijn kind(eren) kalm te houden, pedagogisch niet verantwoord, zo lui, zo mak, zo gemakkelijk, enzovoort enzovoort… Ik kreeg het vroeger –tijdens mij babysitjaren- altijd zwaar op mijn heupen wanneer ik zag dat sommige kinderen gewoon gehypnotiseerd zaten te kijken naar dienen vierkanten bak. Erg eigenlijk dat sommige peuters/kleuters quasi alle mogelijke Ketnet-series van voor naar achter en van achter naar voor kennen, laat staan dan nog programma’s die eigenlijk (nog) niet voor hen bedoeld zijn…

Deze morgen: Renee wakker om 6u45, op zich niet zo erg (alhoewel, ’t is CONGE!), maar we zaten gisteren wat te laat in ons bed (F. door een nieuw computerspel, ik door De Vliegeraar), Renee fles gegeven, ze 15 minuten laten nijpen in ons gezicht (vreemde hobbies heeft ons kind) , ons benen laten beklimmen, duwen, stampen, lachen, rollen, onnozel doen op ’t bed, der net niet af stuiken,… Beetje na zeven uur “Hmm, zouden we ze niet in haar park gaan zetten en zo met den tv wat op den achtergrond…?”. En als er nu één moment op den dag is dat Renee graag in haar park zit, dan is het wel ’s morgens, dus ons “plan” zou misschien wel eens kunnen lukken. ;) F. haar erin gezet, haar park wat verschoven, wat eigenlijk absurd is, want zoooo groot is onze living nu ook weer niet, mor soit, en… de tv aan! Hohoho! Wat zijn we slechte ouders! J

Om 9u15 schoot ik plots wakker “Ow god, ons kind zit daar nog zo zielig in haar park in de living voor den tv!!!” In de gang hoorde ik al de Smurfen en ons miss aan ’t tetteren, met haar rug naar de blauwe vriendjes gedraaid, schoon aan ‘t “lezen” in haar boekske, waarschijnlijk een verhaaltje aan het voorlezen aan Cornelius haar krokodil die bij haar in ’t park lag. Zo schattig en zo grappig! En zo hebben wij nog bijna twee uur extra slaap gehad, nèh!

I.

P.S.: Wel een wreed mottig geurke in de living, ze had dan ook een enorme kaka gedaan ondertussen, als wraak waarschijnlijk ;p

The results of the jury:

Lengte: 72,5 cm

Gewicht: 7 kg 750

Hoofdomtrek: 44 cm

Ze blijft een lange smalle, maar voor de rest is alles prima in orde. J

We blijven op vijf voedingen per dag en volgende maand inspuiting tegen mazelen, bof en rubella. Aiai!

http://www.youtube.com/watch?v=V-ldORi9WWo

En nee, 'k ben nie moe ze, totaal nie eigenlijk!

P.S.: Nie vergeten: www.plasactie.be