21-06-07

Een jaartje geleden....

 

Vorig jaar dezen tijd, allez op 19 juni om precies te zijn (jaja, ‘k ben een datum-freak, i know), werd ik ‘s morgens wakker (‘t was ne maandag) met pijn in mijn lies, niks bijzonders eigenlijk, spierverrekkingske (wat achteraf wel degelijk zo bleek te zijn) van 36 keer per nacht te moeten opstaan om te plassen. Een dagje thuisgebleven van ’t werk (jaja!) en ’s avonds op aanraden (aandringen) van de toen al ongeruste vader in spé toch maar eens naar de materniteit getrokken.

 

Eén van de onvriendelijkste vroedvrouwen zou me “geruststellen”, moeha. Eerst een inwendig onderzoek, ik bespaar u de details, maar als ik nog geen ontsluiting zou gehad hebben, dan had ik er nà dat onderzoek zeker. “Eén centimeter” zei mevrouw de vriendelijke vroedvrouw “en een quasi verweekte baarmoederhals”, niet zo geschikt dus als ge nog maar 30 weken zwanger zijt. Toch ook nog maar efkes aan de monitor en… weeën (qué?) om de 15 minuten, ik voelde er niks van, maar allez, ’t machine registreerde het toch. En mevrouw de vriendelijke vroedvrouw mompelde heel “geruststellend” oei oei, oei oei en dan naar F. zo een horizontale beweging met haar hand voor haar keel. Duu-uuuh!

 

Die beweging bleek dus te willen zeggen platliggen. Eerst drie dagen in het ziekenhuis, op de materniteit, op de gang waar net bevallen mama’s liggen met hun baby’s. Gewoon platliggen. Daarna thuis. Volledig plat, op mijn rug, in de zetel, op bed, gewoon plat. Maximum één uurtje per dag rondlopen of rechtop zitten. Fijn. Voor de mensen die de temperaturen van vorig jaar niet meer zouden weten: groot deel van juni, gans juli: warm, heel warm. Bij ons op ’t appartement net geen 35°. Constant. Wijs!

 

En ik zou het allemaal vlug vergeten die zes weken platliggen, direct na de bevalling, floep, volledig weg, ‘k zou er nooit meer aan denken.

 

Nope, zo vlot is het echt wel niet gegaan. Echt niet.

 

 

19:38 Gepost door I. en F. | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

Commentaren

hier was t op 32 weken en ik voelde de weeën wel degelijk (is de reden waarom ik binnen ging eigenlijk) en nee, twas niet wijs en ik ben het ook nog niet vergeten. Noch de eerste vier maand waarbij ik constant kotsend over het toilet hing of de keren dat ik flwauw viel in de winkel of op straat.

Ware het niet van mijn (2) vreselijke zwangerschappen, kindje nummer drie zou al gauw in de maak zijn.

Gepost door: jennifer | 22-06-07

De commentaren zijn gesloten.