04-07-07

"Renee"

 

Vandaag hoorde ik voor het eerst de naam « Fantine » voor een baby-meisje. Dus nog nooit gehoord en ‘k weet er noch de betekenis noch de herkomst van. Ook nog niet gegoogled, straks eens doen. Niet echt mijn ding, maar soit, zoals zoveel dingen is de naamkeuze voor een baby zo subjectief en bij de desbetreffende ouders hangt er ook meestal een verhaal of anekdote aan vast die dan voor buitenstaanders meestal ook nog niks betekent.

 

F. en ik hadden al een hele tijd (lang voor er sprake was van een baby) voor een meisje “Bo” in gedachten. En hoe dat kwam? Situatieschets: F. en mezelf ’s morgens op mijn kot, zoals gewoonlijk de matras op de grond (wegens een veel te smal en veel te krakend houten bed), matras geperst tussen mijn bed en de frigo waar de tv op stond, wakker worden, ik schartend naar de afstandsbediening, nieuwsfreak da’k ben, tv aangezet op Eén, teletekst overlopen met radio Donna op de achtergrond en het liedje… Bo van Rob de Nijs! Hoooh! En dat tijdens zo een romantisch moment! ;) Ik zeg tegen F.: “Moest ik ooit een dochter hebben…” (wat absoluut nooooit zou gebeuren, want ‘k zag me altijd als mama van 3 of 4 zonen, maar dat is een ander verhaal) “… dan noem ik ze Bo!” “Awel” zei mijn bedgenootje “dat vind ik nu ook eens een heel mooie naam, deal!"

 

In 2005 werden vrienden van ons, B. en C., de trotse ouders van een bloedmooi meisje… jaja, u raadt het… Bo! Persoonlijk vind ik het not done om dezelfde naam te kiezen als iemand uit de dichte vriendenkring, alhoewel B. en C. er naar eigen zeggen geen probleem mee zouden gehad hebben. Maar soit, het deed niet ter zake, want ik zou toch alleen jongetjes op de wereld zetten ;)

 

En dan was ik zwanger, twaalf weken in de volle overtuiging geweest dat het een jongetje zou zijn die we misschien * tuut * zouden noemen en dan op twaalf weken zwangerschap “Het wordt 99% zeker een meisje”. Hohoho! Om de één of andere reden wou ik zo vlug mogelijk een naam voor de miss in spé, want zo babbelen tegen een dikke buik met termen à la wormpke, scampietje, prutske, bolleke, … was niks voor mij. Ik had enkele namen op mijn lijstje die F. totaaaaaaal niet zag zitten (o.a. Zsa-Zsa, Oona, Noor, …). F. hoorde graag Sophie, Marie (ken ik al!), Julie (ken ik al!). Gelukkig hadden we nogal snel toch een gemeenschappelijk mini-lijstje met in willekeurige volgorde: Lena, Lene, Marit, Nora, Anna, Lana, Lara, nog enkele die ik niet opsom :p en… Renee. Bij een volgende gynaeco-controle was dat klein “dingske” al zo aan het spartelen dat ik plots de –A namen veel te zacht en meisjesachtig vond. Renee was perfect! De naam bekte heel lekker bij de familienaam, is internationaal geen zielig woordje, is enerzijds vrouwelijk en anderzijds niet te tuttig. Ideaal!

 

En wanneer we nu Bo zien, is Bo een echte Bo… en Renee een echte Renee! J

 

P.S.: En waarom staat er op Renee geen accent? Omdat a) je het niet kan mislezen zonder accent, b) de familienaam ook zonder accent is, c) de mama en papa ook een Franse voornaam hebben, maar niet echt op zijn Frans geschreven is, nèh, nu weet u het al! ;p

 

21:15 Gepost door I. en F. | Permalink | Commentaren (5) |  Facebook |

Commentaren

Bij ons op het werk hebben we 10 fantastische fichebakken vol patiëntennamen, waar de zwangere collega's zich vol enthousiasme op storten, tot ze zich ineens weer realiseren dat elke naam voor een dossier en zodoende ook voor een soms indrukwekkende pathologie staat. Mocht je ooit (!?) nog eens namen nodig hebben, wil ik gerust wel even een kijkje nemen in de fichebakken, maar enkel voor namen van patiënten die goed terecht gekomen zijn! (en die zijn er weldegelijk!) En anders is Valerie ook een geweldig mooie naam!

groetjes Valerie

Gepost door: Valerie | 04-07-07

Julie! Ewel Isabel, ik zou der niets op gehad hebben dat je je koddig dochtertje Julie zou genoemd hebben ze :p Dikke kus!!

Gepost door: Julie | 05-07-07

Ik moet zeggen dat ik de eerste dacht 'renee'? Voor een meisje? :) ik ken wel mannen die zo heten (rené dan), maar hoe vaker ik hier kom, hoe mooier ik de naam vind moet ik zeggen. Heel speciaal en inderdaad niks te tuttigs, wat bij meisjes toch al gauw moeilijk is.

Gepost door: jennifer | 05-07-07

Hallo,

ik kwam toevallig op edze site terecht en kan het niet laten een reactie te plaatsen op dit artikel. Wij hebben sinds vorig jaar een meisjestweeling: Renée en Marit! Andere namen die het net niet gehaald hebben: Anna, Lena, Norah en Oona! Volgens mij hebben wij een klein beetje veel dezelfde smaak!
Groetjes van een collega-mama

Gepost door: Lieselot | 10-07-07

Kmoet zeggen, als t een Marietje was geweest zou ik t ook niet erg gevonden hebben. Maar tis lijk daj zegt, Renee is een échte Renee!

Gepost door: Marie | 01-08-07

De commentaren zijn gesloten.